خانههای کوچک، نیاز خانوارهای جدید؛ نسخه متفاوت اقتصاددان برای بازار مسکن
یک اقتصاددان با اشاره به تغییر ساختار خانوار در ایران، افزایش زندگی تکنفره، سالمندی و کاهش تمایل به فرزندآوری را از عوامل مؤثر بر تغییر تقاضای مسکن دانست و تأکید کرد سیاستگذاری این بازار باید متناسب با نیاز و توان پرداخت خانوارهای جدید انجام شود.
بورس۲۴/
علی سرزعیم در نشست بررسی نتایج اولیه طرح جامع مسکن، با اشاره به تحولات ساختار جمعیتی کشور گفت افزایش زندگی تکنفره ناشی از طلاق و تجرد قطعی، افزایش جمعیت سالمند و تنها شدن بخشی از سالمندان و همچنین کاهش تمایل زوجها به فرزندآوری تحت تأثیر شرایط اقتصادی، نوع مسکن مورد نیاز جامعه را تغییر داده است.
به گفته وی، خانوارهای کوچکتر، بهویژه در شرایط اقتصادی فعلی، نیاز بیشتری به واحدهای کوچکمتراژ دارند؛ واحدهایی که در مناطق نزدیک به مراکز شهری و دارای دسترسی مناسب به شبکه حملونقل عمومی قرار گرفته باشند.
عرضه بیشتر لزوماً به معنای حل مشکل مسکن نیست
سرزعیم تأکید کرد افزایش عرضه هر نوع واحد مسکونی الزاماً به معنای پاسخگویی به نیاز بازار نیست. در شرایطی که قدرت خرید خانوارها کاهش یافته، ساخت واحدهای بزرگتر و گرانتر نمیتواند لزوماً دسترسی خانوارها به مسکن را افزایش دهد.
وی همچنین بر ضرورت مطالعه محلی بازار مسکن تأکید کرد و گفت مسائل این بخش در نقاط مختلف کشور یکسان نیست و نمیتوان برای همه شهرها و مناطق نسخه واحدی ارائه کرد.
به گفته این اقتصاددان، وضعیت زمین و ساختمان، مکانیابی شهرها و شهرکهای جدید و نحوه ارتباط آنها با شهر مادر باید متناسب با شرایط هر منطقه بررسی شود.
سه سؤال کلیدی برای سیاست مسکن آینده
سرزعیم کاهش درآمد سرانه و محدودیت منابع دولت و نظام بانکی را نیز از مهمترین محدودیتهای سیاستگذاری مسکن دانست.
بر این اساس، سیاست مسکن آینده باید همزمان به سه سؤال پاسخ دهد: خانوارها چه نوع مسکنی میخواهند، توان پرداخت آنها چقدر است و این مسکن در چه نقطهای باید قرار داشته باشد.
تغییرات جمعیتی و اقتصادی باعث شده بازار مسکن دیگر با یک الگوی واحد از تقاضا مواجه نباشد و مسکن مورد نیاز خانوارهای آینده لزوماً مشابه واحدهایی نباشد که برای خانوارهای دهههای گذشته ساخته میشد.